آیا باید نگران حذف صبحانه باشیم

آیا باید نگران حذف صبحانه باشیم یا خیر؟آیا شروع روز با معده خالی اشکالی ندارد؟ یا ممکن است حذف صبحانه نه تنها باعث ضعیف شدن بدن ‌شود، بلکه هوس خوردن غذای ناسالم را نیز داشته باشید؟

آیا صبحانه مهمترین وعده غذایی در روز است؟ جواب به این سوال احتمالاً بستگی به این دارد که قراراست بقیه ‌ی روز مشغول چه کاری باشید؟ قبل از انقلاب صنعتی، بیشتر مردم برای صبحانه باقیمانده غذای روز قبل را می‌خوردند.

در دهه 1920، خواهرزاده سیگموند فروید، ادوارد برنیز، یک کمپین تبلیغاتی را به راه انداخت که تخم مرغ و بیکن به عنوان اصلی‌ترین غذا در صبحانه، محبوب همگان شد، از طرفی جان هاروی کلگ راه دیگری را در پیش گرفت و غلات صبحانه را به مردم معرفی کرد تا آنها از خوردن گوشت در صبحانه دچار عذاب وجدان نشوند.

اما امروزه دیگر اکثر مردم در کارخانه‌ها و یا مزارع به کار یدی نمی پردازند. آیا باز نیاز است که روز خود را با یک وعده‌ی سنگین پروتئین و یا یک کاسه غلات شروع کنند؟ چه اتفاقی می‌افتد اگر صبحانه نخورند یا وعده‌ی غذایی خود را کمی دیرت میل کنند و فست داشته باشند؟

اول، اجازه دهید از جانب طرفداران صبحانه بحث را آغاز کنیم. تعداد قابل توجهی از مطالعات مشاهده‌ای (برخلاف آزمایش‌های کنترل‌شده) نشان می‌دهند که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت و سکته مغزی در افرادی که صبحانه نمی‌خورند وجود دارد.

همچنین داده‌های مشاهده‌ای نشان می‌دهد که افرادی که صبحانه می‌خورند تمایل دارند که غذاهای سبک‌تری را در طول روز مصرف کنند. این یافته‌ها کاملا منطقی است، زیرا به نظر می‌رسد حذف صبحانه سطح هورمون گرسنگی گرلین را بالا نگه می‌دارد، در حالی که هورمون سیری لپتین سرکوب می‌شود.

با این حال، شایان ذکر است که عوامل پیچیده‌ی دیگری نیز وجود دارند – شاید آن دسته از افرادی که هر روز صبحانه می‌خورند به روش‌های دیگری نیز به سلامت خود توجه می‌کنند، اما افرادی که فقط برای یک قهوه وقت دارند، مانند افراد صبحانه خور به سلامت خود توجه نکنند. اما اگر جمعیتی از مردم وجود داشته باشند که به وضوح سلامت خود را جدی می‌گیرند و عمداً صبحانه را حذف می‌کنند، چه؟

درو پرایس، متخصص تغذیه می‌گوید: «نخوردن صبحانه را می‌توان به عنوان یک نوع  محدودیت زمان تغذیه (time-restricted feeding) توصیف کرد، زیرا زمانی که می‌توانید غذا بخورید  را محدود کرده‌اید.

باورهای زیادی در مورد محدودیت زمان تغذیه (TRF) وجود دارد، مانند حساسیت بهتر به انسولین، کاهش نشانه‌های التهاب و حتی بهبود میکروارگانیزم‌های روده، اما شواهد قابل اعتمادی  از آزمایشات بالینی وجود ندارند که بتوان بر روی آنها تکیه کرد همچنین باید عوامل دیگری را نیز در نظر گرفت.

پرایس ادامه می دهد: «اگر کسی می‌خواهد که دربرنامه‌ی غذایی خود صبحانه را حذف کند، بیشتر بر آنچه که مصرف می‌کند تأکید می‌کنم. اگر شخصی به جای سه وعده غذایی، دو وعده غذایی مصرف کند، آن شخص باید بیشتر برروی انتخاب‌ها تمرکز کند تا مطمئن شود پروتئین کافی، چربی‌های سالم، ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و سایر مواد مغذی مفید مانند مواد شیمیایی گیاهی موجود در سبزیجات را دریافت کرده است. البته، افراد که سابقه اختلال در غذا خوردن دارند و یا دارای شرایط مختلف سلامتی هستند، کودکان و افراد مسن اصلاً نباید به فکر حذف صبحانه باشند.»

غذای آماده، پس چه؟ شعارهای تبلیغاتی را نادیده بگیرید و به گونه‌ای غذا بخورید که به شما امکان انتخاب سالم‌ترین غذا را بدهد.  اگر ساعت 7 صبح چند تخم مرغ همزده و مقداری اسفناج مصرف کنید، عالی است.

اما اگر تنها چیزی که برای رسیدن به ساعت 11 صبح نیاز دارید یک فنجان قهوه است، زیاد نگران آن نباشید. اگر یک کاسه کورن فلکس می تواند به شما کمک کند تا از ریزخواری و خوردن غذاهای نا‌سالم دوری کنید، آن را مصرف کنید. بالاخره همه ما می توانیم صبح ها برای داشتن انرژی کمی کمک بگیریم.